Τέλης Μολφέτας

        (Αντί βιογραφικού)

Το μόνο στοιχείο που αξίζει από τη ζωή του να καταγραφεί και πιθανόν να ενδιαφέρει κάποιους (μπορεί και όχι), είναι το γεγονός πως από τη στιγμή που έμαθε να διαβάζει μόνος του (μέχρις τα 7 του χρόνια του διάβαζε η αδελφή του τα παραμύθια και τον «Μικρό Ήρωα»!) μέχρι σήμερα, για πάνω από πέντε δεκαετίες, διαβάζει και μελετά ακατάπαυστα. Από την Ιλιάδα μέχρι τα γραφόμενα στο χάρτινο κουτί του απορρυπαντικού, από την Αγία Γραφή μέχρι το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, από τους Times μέχρι τον Τσακιτζή και από τον Ουγκώ μέχρι τον Ανεμοδουρά! Τα πάντα! Ο,τιδήποτε έχει γράμματα. Και πολλές εγκυκλοπαίδειες και άλλα παρόμοια έργα.  Μεγάλες αγάπες του η ιστορία, η φυσική, η φιλοσοφία, η γεωγραφία, η πολιτική επιστήμη, οι βιογραφίες. Αρέσκεται να λέει πως βαδίζει σε ένα ευρύ μονοπάτι της γνώσης, σε τεθλασμένη γραμμή, που το οδηγητικό του νήμα ξεκινάει κάπου στα απροσδιόριστα βάθη του μυθολογικού χρόνου με τον καρφωμένο στον πανύψηλο Καύκασο από τους ολύμπιους θεούς Τιτάνα Προμηθέα και τον εφευρετικό Δαίδαλο να παλεύει κάπου στη εύφορη Κρήτη να τιθασεύσει τα στοιχεία της φύσης, συνεχίζει στην πολυπράγμονα Ιωνία με τον Θαλή και τον Ηράκλειτο στην πρώτη εμπειρική απόπειρα υλιστικής και διαλεκτικής ερμηνείας του κόσμου, περνάει στην άγρια Θράκη με τον Λεύκιππο και τον Δημόκριτο που έθεσαν έστω και με φιλοσοφικό τρόπο τις βάσεις της σύγχρονης ατομικής θεωρίας, ύστερα χάνεται σε πολλές γόνιμες επαναλήψεις ή άγονες και τυφλές απόπειρες για εκατοντάδες χρόνια και ξαναγεννιέται στα χρόνια του πρωτοπόρου Γαλιλαίου, των γιγάντων Νεύτωνα και Λάϊμπνιτς και του διαφωτιστή Ντιντερό, για να ανδρωθεί διαλεκτικά και πάλι με τον υλιστή Μαρξ και να φτάσει ως τις μέρες μας μέσα από το αποκορύφωμα της κλασικής σκέψης του μεγάλου Αϊνστάιν. Φυσικά χωρίς να παραγνωρίζει ή να υποτιμά και τους ενδιάμεσους σταθμούς, μερικούς τιτάνες του πνεύματος και της έρευνας, ακόμα και αυτούς που οδήγησαν σε τυφλά μονοπάτια. Όλοι αυτοί και πολλοί ακόμη, ευρύτερα γνωστοί, αλλά και ανώνυμοι, δημιουργοί φωτίζουν με απολυτρωτική λάμψη την αδιάκοπη αυτή και πανέμορφα βασανιστική πεζοπορία για χιλιάδες χρόνια.  Αγαπημένες του λέξεις και εκφράσεις και αγαπημένοι του όροι η Διαλεκτική, το άναρχο και δίχως τέλος στο χώρο και στο χρόνο Σύμπαν, η εξέλιξη, η αταξική κοινωνία, οι ιστορίες με αρχή, μέση και τέλος, τα ποιήματα που τα καταλαβαίνεις με το νου ή τη καρδιά. Αξιαγάπητα πρόσωπα του Μύθου και της ιστορίας ο Οδυσσέας, η Αθηνά, ο Τομ Σώγιερ, η Ασπασία, ο Γαβριάς, η Σαπφώ, ο Γιώργος Θαλάσσης, ο Σπάρτακος, η Τερέσκοβα, ο Ιούλιος Βέρν, η Άντα Μπάυρον, ο Θεμιστοκλής, η Υπατία, ο Λομπατσέφσκι, ο Ένγκελς, η Λεϊλά Χαλέντ, ο Μπελογιάννης, η Μπουμπουλίνα, το Τρελό Άλογο, η Ηλέκτρα Αποστόλου, ο Σουρής, η Σεβίνσκα, ο Μπρεχτ, πολλοί ακόμα. Φυσικά και η ΜΑΝΤΑΜ ΚΙΟΥΡΙ, αλλά και η χωρίς γνωστό όνομα θαρραλέα μαχήτρια της σκληρής καθημερινότητας!